maandag 17 december 2007

Leraar.

Verdriet in je ogen
wegens het verlies
dat je leed.

Je onmacht je te uiten
is tastbaar en pijnlijk
om te zien.

Wanhoop in je ogen
wegens het verlies
dat je zou kunnen lijden.

Je vertelt je verhaal aan ieder
die het wil horen, delen
doe je met ieder.

Geluk in je ogen,
verliefd op een nieuw vriendje
waar je vol van bent.

Je lacht naar hem
met ogen sprankelend
van blijheid.

Je ogen staan boos, kwaad
door de woorden die ik sprak
die hard nodig waren.

Onterecht vond je wat ik zei
het lag niet aan jou
maar aan de anderen

Je maakt me deelgenoot
van je sombere gedachten
bang om te falen

wanhoop die zo onnodig is
spreek ik troostende woorden
die je gerust stellen.

Leerlingen met hun verhalen
die ons deelgenoot maken
van hun leven.

Soms voel je je eigen onmacht
af en toe kan je helpen
wat een prachtig werk.

Geen opmerkingen: